ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΒΡΑΔΥΑ

Εκείνη τη βραδιά, που μπήκαν στη σειρά,

πιασμένα χέρι - χέρι τα παιδιά,
δεν κράταγαν φωτιά, τουφέκια και σπαθιά
τραγούδια μόνο ‘λέγαν για τη λευτεριά.

Εκείνη τη βραδιά, πίσω απ’ τη σιδεριά,
λαμποκοπάνε όπλα φονικά.
Τα βλέπουν τα παιδιά, φωνάζουν δυνατά,
με σφαίρες δεν πεθαίνει η λευτεριά.

Εκείνη τη βραδιά πεθαίνουν τα παιδιά,
φωνάζοντας θα ‘ρθει η λευτεριά,
θα ‘ρθει και τότε πια, δε θα φανεί ξανά,
ποτέ σ’ αυτόν τον τόπο η σκλαβιά.

(Β. Παπαδογιώργου)